Angst voor de bevalling hoeft je zwangerschap niet te overschaduwen
Het gebeurt vaker dan je denkt. Je zit in mijn praktijk, maanden of soms jaren na de geboorte van je kindje, en vertelt met tranen in je ogen: "Ik kon er niet voor mijn baby zijn. Ik voelde niets. Ik heb gefaald als moeder."
Lieve vrouw, stop. Adem even. Want wat ik je nu ga vertellen, verandert misschien wel je hele perspectief op wat er werkelijk gebeurde tijdens jouw bevalling.
Weet dat je dit niet alleen hoeft te verwerken. Je bent welkom bij Centrum MeerZicht in Alkmaar als de angst, onrust of het schuldgevoel na je bevalling nog steeds met je meeloopt. Neem contact met me op voor het plannen van een gratis kennismaking.
Jouw lichaam als beschermer
Wat jij ervoer - dat uitchecken, dat niet kunnen voelen, dat gevoel van afstand - dat was geen falen. Dat was jouw lichaam dat zijn werk deed. Jouw zenuwstelsel dat je beschermde tegen iets wat te overweldigend was om te verwerken.
Denk aan een wilde situatie: je loopt door de natuur en plots staat er een beer voor je. Wat gebeurt er in je lichaam? Binnen seconden voel je je hart bonken, je spieren spannen zich aan, je bent klaar om te rennen of te vechten. Dat is adrenaline aan het werk.
Maar wat als die beer dichterbij komt en ontsnappen onmogelijk wordt? Dan doet je lichaam iets briljants: het schakelt je gevoel uit. Je wordt verdoofd. Niet omdat je zwak bent, maar omdat dit de enige manier is om te overleven.
Wanneer het emmertje overloopt
Tijdens je zwangerschap en bevalling stapelde de stress zich op. Misschien was er angst, pijn, onveiligheid, of het gevoel dat je niet gehoord werd. Elke druppel stress ging in het emmertje, totdat het vol was.
Op het moment dat het emmertje overloopt, nam jouw zenuwstelsel het over. Het zei: "Dit is te veel. Ik ga haar beschermen." En dat deed het door je uit te schakelen.
Beheerst angst voor de bevalling jouw zwangerschap? Lees dan ook de blog Angst voor de bevalling: Waar komt het vandaan en wat kun je er tegen doen?
De hormonen oorlog in jouw lichaam
Hier komt het wetenschappelijke deel dat zo belangrijk is om te begrijpen: tijdens die heftige momenten zat jouw lichaam vol adrenaline. En adrenaline en oxytocine - het hormoon dat je nodig hebt voor verbinding en liefde - kunnen niet tegelijkertijd bestaan.
Het is alsof je twee verschillende radiostations tegelijk probeert te beluisteren. Het gaat gewoon niet. Adrenaline wint altijd van oxytocine als het om overleven gaat.
Dus ook al wilde je hart zo graag die eerste momenten met je baby beleven, ook al was de liefde er al - je lichaam maakte het biologisch onmogelijk.
Het verschil tussen falen en pech hebben
Ik denk vaak aan wat een collega ooit zei: "Er is een groot verschil tussen falen en pech hebben." En dat is precies wat hier speelt.
Falen betekent dat je je doel niet hebt bereikt door iets wat je wel of niet hebt gedaan. Maar wat was jouw doel? Een gezonde baby krijgen. En is dat gelukt?
Dan heb je niet gefaald. Dan heb je pech gehad dat het proces zo zwaar was . Pech dat je lichaam zo hard moest werken om jullie beiden veilig door die bevalling heen te krijgen. En dat lieve vrouw is geen falen maar balen dat de omstandigheden zo waren dat je wel moest overleven.
De onzichtbare kracht die je toonde
Wat jij deed tijdens die bevalling was niet zwak - het was ongelooflijk sterk. Jouw lichaam vocht een oorlog die niemand kon zien. Het beschermde niet alleen jou, maar ook je baby.
Die momenten dat je "er niet was"? Je was er wel. Je was er zo intens dat je lichaam alles op alles moest zetten om je te beschermen. Dat is geen falen - dat is overleven op het hoogste niveau.
Genezing begint met begrip
Het eerste stapje naar genezing is begrijpen wat er werkelijk gebeurde. Niet de verhalen die je jezelf vertelt over falen, maar de waarheid over hoe briljant jouw lichaam reageerde op een onmogelijke situatie.
Je mag verdrietig zijn dat het anders ging dan gehoopt. Je mag boos zijn dat je die eerste momenten niet kon beleven zoals je wilde. Maar schuldig? Nee, lieve vrouw. Schuld hoort hier niet thuis.
Je bent sterker dan je denkt
Als je dit leest en je herkent jezelf in dit verhaal, weet dan dit: je bent niet gebroken. Je bent niet minder dan andere moeders. Je bent een vrouw die iets ongelooflijk zwaar heeft doorstaan en er sterker uit is gekomen.
Die liefde voor je kindje die je nu voelt? Die was er toen ook al. Alleen kon je lichaam het toen niet laten zien. Maar liefde wacht. Liefde blijft. En liefde heelt.
Er is hoop
Het mooie nieuws is dat trauma genezen kan. Die ervaring hoeft niet voor altijd je verhaal te bepalen. Er zijn wegen terug naar verbinding - met jezelf, met je verhaal, en met de moeder die je altijd al was.
Want jij bent niet de moeder die faalde. Jij bent de moeder die overleefde.
Sabine van der Meer
Centrum MeerZicht
Meer lezen over stress, angst of trauma voor tijdens en na je zwangerschap?
Waarom een tweede bevalling soms spannender is dan de eerste
De tweede bevalling kan spannender zijn dan de eerste. Je zou denken: de eerste keer bevallen is het spannendst. Je weet niet wat je te wachten staat. Je hebt nog geen ervaring. Alles is nieuw. En toch zie ik in mijn praktijk iets wat veel vrouwen verrast en soms…
Het schuldgevoel na een heftige bevalling: Waarom jouw lichaam je beschermde
Angst voor de bevalling hoeft je zwangerschap niet te overschaduwen Het gebeurt vaker dan je denkt. Je zit in mijn praktijk, maanden of soms jaren na de geboorte van je kindje, en vertelt met tranen in je ogen: “Ik kon er niet voor mijn baby zijn. Ik voelde niets. Ik heb gefaald als moeder.” Lieve…
Als angst je zwangerschap beheerst na een miskraam: Dit is wat er écht gebeurt in je hoofd
Zwanger zijn na een miskraam voelt soms anders dan je verwacht Je bent opnieuw zwanger. Het had een opgeluchte, blije periode moeten zijn… maar dat is het niet. Niet zoals je hoopte. Niet zoals mensen om je heen denken. Je lacht op de momenten dat het moet, maar diep vanbinnen ben je voorzichtig. Voorzichtig met…
