Waarom een tweede bevalling soms spannender is dan de eerste

De tweede bevalling kan spannender zijn dan de eerste.           

Je zou denken: de eerste keer bevallen is het spannendst.

Je weet niet wat je te wachten staat. Je hebt nog geen ervaring. Alles is nieuw.

 

En toch zie ik in mijn praktijk iets wat veel vrouwen verrast en soms ook schaamte geeft:

De tweede bevalling kan spannender zijn dan de eerste.

 

Zelfs als die eerste bevalling op papier ongecompliceerd was.

Maar ik had toch een goede bevalling?

Veel vrouwen dragen een verhaal met zich mee dat ongeveer zo klinkt:
Er is niets misgegaan. De baby is gezond.Dus waarom voel ik me dan zo somber, zo gespannen, zo aan?
En precies daar begint het probleem.
Want een bevalling kan medisch gezien prima verlopen, terwijl jouw lichaam het als onveilig heeft ervaren.
Niet omdat je je aanstelt. Maar omdat je zenuwstelsel een eigen taal spreekt.

Het verhaal van Sam (naam gefingeerd)

Sam kwam bij mij in de praktijk met een vraag die ze bijna niet hardop durfde te stellen.
Haar eerste bevalling was ongecompliceerd. En toch ging bij haar na de bevalling het licht een beetje uit.
Ze voelde zich somber. Ze stond op standje overleven. Altijd "aan" en alert. Alsof ze geen seconde echt kon zakken.
Ze dacht: dit zijn hormonen. En ze hoopte: dit wordt vanzelf minder.
Maar dat gebeurde niet.
De borstvoeding liep moeizaam. En dat maakte de stress groter.
Want als je lichaam in stress staat, maakt het stresshormonen aan. En die stresshormonen werken de aanmaak van oxytocine tegen, het hormoon dat juist helpt bij ontspanning, verbinding en ook bij het op gang komen van de melkproductie.
Sam voelde zich falen op falen stapelen:

Falen omdat ze werd ingeleid

Falen omdat haar bloeddruk te hoog was

Falen omdat haar lichaam niet deed wat zij wilde

Falen omdat ze weeënopwekkers kreeg

Falen omdat ze pijnstilling nodig had

Voorkom burn-out als mantelzorger

En vooral: falen omdat ze geen controle voelde.

 

De persfase vond ze overweldigend. Ze voelde veel angst:
  • angst om het niet goed te doen
  • angst om uit te scheuren
  • angst voor het moederschap
Op een bepaald moment werd de spanning zo hoog, dat haar zenuwstelsel ingreep.
Ze checkte uit
En precies daar kan trauma ontstaan.

Trauma: als je lichaam de ervaring opbergt

Trauma is niet per se wat er medisch gebeurt. Trauma gaat over wat jouw systeem niet kon verwerken op het moment zelf.
Als de spanning te hoog oploopt, kan je lichaam als het ware zeggen: dit is te veel.
De ervaring wordt dan opgeslagen, niet netjes verwerkt, maar tijdelijk weggezet.
Ik leg het vrouwen vaak uit als een verhuisdoos:
Een doos die dichtgaat omdat je nu moet overleven.
En die doos kan later, soms maanden, soms jaren, alsnog om aandacht vragen.
Want een trauma lost nooit vanzelf op.
Sterker nog: je overlevingssysteem wil juist voorkomen dat je ooit nog zoiets voelt. Dus het gaat je beschermen met:

Een overactief zenuwstelsel

Sneller schrikken of paniek voelen

Een kort lontje

Altijd alert zijn

Moeite met ontspannen

Dat kan een tijd "werken" want je gaat gewoon door. Maar op de lange termijn put het je uit. En dan komen vaak ook lichamelijke klachten.
Online bevallingscursus Centrum MeerZicht

Waarom de tweede zwangerschap dan zo kan knallen

Sam schaamde zich voor hoe ze zich voelde.

Ik heb toch een gezond kind? Waarom ben ik dan zo somber?

Door die schaamte deelde ze haar gevoelens met niemand. Ze voelde zich steeds eenzamer.

 

En na 11 maanden was ze opnieuw zwanger.

En toen kwam de klap.

Angsten. Paniekaanvallen. Het gevoel dat ze nergens meer grip op had.

Niet omdat ze zwak was. Maar omdat haar systeem al maanden in overlevingsstand stond.

De tweede zwangerschap haalde de verhuisdoos open.

En omdat haar veerkracht al op was, kon ze er niet meer omheen.

 

Ze zocht hulp.

Wat bleek: ongecompliceerd op papier, onveilig in haar lijf

In onze gesprekken werd helder wat er gebeurd was.
Sam had tijdens haar bevalling op gevoelsniveau veel onveiligheid ervaren.
Haar lichaam had maar een optie gezien: uitchecken.
En dat is een bekend mechanisme bij (geboorte)trauma en PTSS.
We hebben samen ruimte gemaakt voor alle emoties en lading wat er nog op zat:
  • angst
  • verdriet
  • boosheid
  • schaamte
  • het gevoel van falen
  • machteloosheid
Daarna hebben we een EMDR-traject gedaan.
En vervolgens werkten we aan iets wat vaak wordt overgeslagen, maar zo belangrijk is:
vertrouwen opbouwen voor de komende bevalling.
Niet door jezelf sterk te praten. Maar door je zenuwstelsel te laten ervaren: ik ben veilig. ik kan dit. ik heb keuzes.
Het was intens. En het was mooi.
En het resultaat?
Een ontspannen, blije vrouw die weer zin kreeg in haar tweede bevalling.

Herken jij dit?

Misschien lees je dit en denk je:
  • Ik had ook een bevalling die "goed" was volgens anderen, maar niet voor mij.
  • Ik voel me nog steeds "aan"
  • Ik schaam me voor mijn somberheid of angst.
  • Ik ben opnieuw zwanger en nu komt alles terug.
Dan wil ik dit je zeggen:
Je hoeft niet te wachten tot het vanzelf minder wordt. En je hoeft dit niet alleen te dragen.
Sabine - Coach bij rouw - Alkmaar

Wanneer is het slim om hulp te zoeken?

Een trauma los je net op door erover te praten. Ze zeggen niet voor niks:  "The body keeps the score" Oftewel: jouw lichaam onthoudt alles, en trauma bevindt zich in jouw lichaam.

 

Herken jij bovenstaande klachten of herken jij jezelf in dit verhaal? Blijf hier dan niet te lang mee rondlopen maar wees welkom voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Bij Centrum MeerZicht begeleid ik vrouwen die last hebben van angst voor de bevalling of nare herinneringen uit het verleden. Samen kijken we wat jij nodig hebt om je weer veilig en zelfverzekerd te voelen.

Plan een gratis kennismakingsgesprek bij Centrum MeerZicht in Alkmaar en ontdek hoe je meer vertrouwen kunt opbouwen voor, tijdens en na je bevalling.